కవితార్చన – 14

పండగొచ్చిందోచ్
కరోనా పారిపోయిందోచ్
స్వేచ్ఛ వచ్చిందోచ్
ఖుషీల కాలమొచ్చిందోచ్
బడులకే కళయే వచ్చిందోచ్
పిల్లల సందడి తెచ్చిందోచ్
పర్సులకే రెక్కలొచ్చాయోచ్
ఎగరగ సాకు దొరికిందోచ్
క్రీడలకే కదలిక వచ్చిందోచ్
కేరాఫ్ అడ్రస్సయిందోచ్
పనిమనుషుల డిమాండ్ పెరిగిందోచ్
జీతమే డబులయిపోయిందోచ్
కార్లలో షికారు స్టార్టే అయ్యిందోచ్
మాళ్ళలో షాపింగ్ షురూ అయ్యేనోచ్
కాళ్ళలో చక్రాలు మొలిచేనోచ్
ఊళ్ళకే పరుగులు పెట్టేనోచ్
తల్లిదండ్రుల హడావిడి పెరిగేనోచ్
పెళ్ళి ముచ్చట్లల్లో మునిగేనోచ్
ఆఫీసు ద్వారాలే తెరిచేనోచ్
క్యాంటీన్లో కబుర్లె కలిపేనోచ్
క్యాంపస్ లో కలర్లె విరిసేనోచ్
కొలువుల్లో క్లారిటీ కనపడెనోచ్
వేడుకల్లో వేగం వచ్చేనోచ్
ఒంటరి వినోదాలు తప్పేనోచ్
అతిథుల ఆకలి తీరేనోచ్
ఏకాంత విందులు వదిలేనోచ్
ఓనర్ల ఆశే తీరిందోచ్
అద్దెలే అదుపు తప్పేనోచ్

ఆంక్షలేత్తేసినాకానీ ఓయమ్మా
అలుసుగా తీసుకోవద్దే మాయమ్మా
జాగ్రత్తే మనకు ముద్దే ఓయమ్మా
మంచిది ఉంటే హద్దే మాయమ్మా
ఏ గుహలో ఏ బాటుందో ఓయమ్మా
మళ్ళి మనని పలకరించచ్చేమో మాయమ్మా
బాధ్యత నెరిగి మెదిలెదమే ఓయమ్మా
మాస్కులెన్నడు వదలద్దే మాయమ్మా
చేతులే నీటుగ ఉంచాలే ఓయమ్మా
భౌతిక దూరం మేలే మాయమ్మా
భూమి శ్వాసను కలుషితం చెయ్యద్దే ఓయమ్మా
భావి తరాలను తలచెదమే మాయమ్మా
మంచి బాటలే వేసెదమే ఓయమ్మా
విచ్చలవిడితనమే వద్దే మాయమ్మా
కరోనా గుణపాఠం మరవద్ధే ఓయమ్మా
ఏ వైరస్ కు బలికావద్ధే మాయమ్మా